- Arrest van 12 december 2013

12/12/2013 - C.12.0138.N

Rechtspraak

Samenvatting

Samenvatting 1
Conclusie van advocaat-generaal Vandewal.

Arrest - Integrale tekst

Nr. C.12.0138.N

BEGRO FROZEN FOODS nv, met zetel te 8850 Ardooie, Tombrugstraat 8, bus B,

eiseres,

vertegenwoordigd door mr. Bruno Maes, advocaat bij het Hof van Cassatie die zijn ambt verleent op vordering, met kantoor te 1000 Brussel, Central Plaza, Loksumstraat 25, waar de eiseres woonplaats kiest,

tegen

VLAAMSE MILIEUMAATSCHAPPIJ, openbare instelling, met zetel te 9230 Erembodegem, A. Van de Maelestraat 96,

verweerster,

vertegenwoordigd door mr. Huguette Geinger, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 1000 Brussel, Quatre Brasstraat 6, waar de verweerster woonplaats kiest.

I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Gent van 8 november 2011.

Advocaat-generaal Christian Vandewal heeft op 4 oktober 2013 een schriftelijke conclusie neergelegd.

Afdelingsvoorzitter Eric Dirix heeft verslag uitgebracht.

Advocaat-generaal Christian Vandewal heeft geconcludeerd.

II. CASSATIEMIDDEL

De eiseres voert in haar verzoekschrift dat aan dit arrest is gehecht, een middel aan.

III. BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling

Eerste onderdeel

1. Krachtens artikel 35terdecies, § 4, eerste lid, van de wet van 26 maart 1971 op de bescherming van de oppervlaktewateren tegen verontreiniging (hierna: Op-pervlaktewaterenwet) wordt bij gebrek aan voldoening van de heffing, intresten, administratieve geldboete en toebehoren, door de met de invordering belaste amb-tenaar een dwangbevel uitgevaardigd.

Krachtens het tweede lid van die wetsbepaling wordt dit dwangbevel geviseerd en uitvoerbaar verklaard door de ambtenaar daartoe aangewezen door de Vlaamse Executieve.

Krachtens het derde lid van die wetsbepaling gebeurt de betekening van het dwangbevel bij gerechtsdeurwaardersexploot of bij aangetekend schrijven.

Krachtens artikel 35terdecies, § 5, eerste lid, Oppervlaktewaterenwet kan de hef-fingsplichtige binnen een termijn van 30 dagen na de betekening van het dwang-bevel bedoeld in § 4 bij gerechtsdeurwaardersexploot een met redenen omkleed verzet doen, houdende dagvaarding van het Vlaamse Gewest, bij de rechtbank van eerste aanleg van het arrondissement, waar de standplaats van de ambtenaar die het dwangbevel heeft uitgevaardigd gevestigd is. Dit verzet schorst de tenuitvoerlegging van het dwangbevel.

Krachtens artikel 35terdecies, § 6, Oppervlaktewaterenwet kan de met de invorde-ring belaste ambtenaar, vóór de definitieve beslechting van het geschil bedoeld in § 5, een procedure in kortgeding inleiden bij de voorzitter van de rechtbank waar dit geschil in eerste aanleg aanhangig wordt gemaakt, teneinde de heffingsplichti-ge te doen veroordelen tot betaling van een provisie op het bij dwangbevel gevor-derde bedrag.

2. Hieruit volgt dat, wanneer de heffing op de waterverontreiniging voor het jaar 1991 niet vrijwillig wordt voldaan, door de met de invordering belaste amb-tenaar een dwangbevel moet worden uitgevaardigd teneinde tot de gedwongen invordering te kunnen overgaan.

3. Het onderdeel dat geheel ervan uitgaat dat de verweerster via de gemeen-rechtelijke procedure van dagvaarding voor de rechtbank van eerste aanleg beta-ling kan vorderen van de heffing, faalt naar recht.

Tweede onderdeel

4. Krachtens artikel 35terdecies, § 2, eerste lid, Oppervlaktewaterenwet ver-jaart de vordering tot voldoening van de heffing, van de intresten en van de admi-nistratieve geldboete door verloop van vijf jaar, te rekenen van de dag waarop zij is ontstaan.

Krachtens het tweede lid van die wetsbepaling wordt de verjaring gestuit op de wijze en onder de voorwaarden bepaald bij de artikelen 2244 en volgende van het Burgerlijk Wetboek.

Krachtens artikel 35terdecies, § 5, eerste lid, Oppervlaktewaterenwet kan de hef-fingsplichtige binnen een termijn van 30 dagen na de betekening van het dwang-bevel bedoeld in § 4, bij gerechtsdeurwaardersexploot een met redenen omkleed verzet doen, houdende dagvaarding van het Vlaamse Gewest, bij de rechtbank van eerste aanleg van het arrondissement, waar de standplaats van de ambtenaar die het dwangbevel heeft uitgevaardigd gevestigd is. Dit verzet schorst de tenuitvoerlegging van het dwangbevel.

Krachtens artikel 35terdecies, § 6, Oppervlaktewaterenwet kan de met de invorde-ring belaste ambtenaar, vóór de definitieve beslechting van het geschil bedoeld in § 5, een procedure in kortgeding inleiden bij de voorzitter van de rechtbank waar dit geschil in eerste aanleg aanhangig wordt gemaakt, teneinde de heffingsplichti-ge te doen veroordelen tot betaling van een provisie op het bij dwangbevel gevor-derde bedrag.

5. Krachtens artikel 2251 Burgerlijk Wetboek loopt de verjaring tegen alle personen, behalve tegen hen voor wie de wet een uitzondering maakt.

6. Uit het geheel van die wettelijke bepalingen volgt dat:

- zolang er, na verzet tegen het dwangbevel, geen definitieve uitspraak is over het al dan niet verschuldigd zijn van de heffing, de met de invordering belaste ambtenaar slechts de betaling kan verkrijgen van een provisie voor de kort-gedingrechter;

- de schorsing van de tenuitvoerlegging van het dwangbevel geldt tijdens het he-le geding, dit is tot op de dag van de uitspraak van het vonnis of arrest dat een einde maakt aan het geding;

- de schorsing van de tenuitvoerlegging impliceert dat de betaling van de heffing niet kan worden ingevorderd;

- de verjaring niet loopt tegen hen voor wie de wet een uitzondering maakt, waarmee artikel 2251 Burgerlijk Wetboek wil voorkomen dat de verjaring zou intreden terwijl een wettelijke regeling de schuldeiser verhindert de betaling van zijn vordering te verkrijgen;

- tijdens de schorsing van de tenuitvoerlegging van het dwangbevel de verjaring van de vordering tot voldoening van de heffing wordt geschorst.

7. Het onderdeel dat ervan uitgaat dat de met de invordering belaste ambte-naar ook tijdens de duur van de verzetsprocedure kan overgaan tot invordering van de belastingschuld en tot gedwongen uitvoering, faalt naar recht.

Derde onderdeel

8. De regels van het gemeen recht zijn toepasselijk op het fiscaal recht, voor zover de fiscale wet er niet anders over beschikt.

De regels met betrekking tot de verjaring van de oppervlaktewaterenheffing wij-ken niet af van de gemeenrechtelijke regels inzake de schorsing van de verjaring, zodat artikel 2251 Burgerlijk Wetboek van toepassing is inzake de verjaring van de oppervlaktewaterenheffing.

Het onderdeel dat uitgaat van het tegendeel, faalt naar recht.

Dictum

Het Hof,

Verwerpt het cassatieberoep.

Veroordeelt de eiseres tot de kosten.

Bepaalt de kosten voor de eiseres op 555,99 euro en voor de verweerster op 313,36 euro.

Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samen-gesteld uit afdelingsvoorzitter Eric Dirix, als voorzitter, en de raadsheren Alain Smetryns, Koen Mestdagh, Bart Wylleman en Koenraad Moens, en op de openba-re rechtszitting van 12 december 2013 uitgesproken door afdelingsvoorzitter Eric Dirix, in aanwezigheid van advocaat-generaal Christian Vandewal, met bijstand van griffier Frank Adriaensen.

F. Adriaensen

K. Moens

B. Wylleman

K. Mestdagh

A. Smetryns

E. Dirix

Vrije woorden

  • Fiscaal recht

  • Toepasselijke regels

  • Gemeen recht