Arbeidshof: Arrest van 23 November 2000 (Antwerpen). RG 99/851

Samenvatting :

In artikel 3-1-2 van de bijlage bij het Besluit van de Vlaamse Executieve worden de modaliteiten van tenlasteneming bepaald. Deze modaliteiten houden in dat het bedrag van de tenlasteneming hetzelfde is als dit voorzien in de ZIV-nomenclatuur voor rolstoelen en orthopedische driewielers. Voor niet in de nomenclatuur opgenomen invalidenwagens is het bedrag van de tenlasteneming gelijk aan de nomenclatuurwaarde van de best vergelijkbare in de ZIV-nomenclatuur opgenomen verstrekking. In afwijking van voorgaande bepaling worden de kosten van aankoop van elektronische rolstoelen, inbegrepen de bijzondere aanpassingen en uitrusting, ten laste genomen ten bedrage van de factuurprijs indien blijkt uit een gemotiveerd attest van een erkend revalidatiearts, dat deze aankoop noodzakelijk is met het oog op de sociale integratie van de persoon met een handicap, wat in casu het geval is, zoals hoger aangetoond door de medische attesten. Ten onrechte meent het Vlaams Fonds dat zijn tussenkomst beperkt is tot het bedrag boven de nomenclatuurwaarde omdat geintimeerde voldoet aan de voorwaarden van artikel 3-1-1-e-5). Gezien het residuair karakter van de tussenkomst van het Vlaams Fonds kunnen voor elektronische rolstoelen bepaalde bijkomende voorwaarden worden gesteld om het bedrag boven de nomenclatuurwaarde te bekomen, maar er wordt nergens bepaald dat deze categorieen gehandicapten nooit de nomenclatuurwaarde kunnen bekomen, ingeval het RIZIV niet tussenkomt.

Arrest :

De geconsolideerde versie van deze tekst is niet beschikbaar.