Hof van Cassatie: Arrest van 19 April 1993 (België). RG 1253

Datum :
19-04-1993
Taal :
Nederlands
Grootte :
1 pagina
Sectie :
Rechtspraak
Bron :
Justel N-19930419-9
Rolnummer :
1253

Samenvatting :

Krachtens artikel 134 vanhet te dezen toepasselijk koninklijk besluit van 20 december 1963 wordt indien de werknemer werkloos is of wordt door eigen schuld of toedoen, zijn recht op werkloosheidsuitkering beperkt overeenkomstig de artikelen 135 tot 140. Het artikel bepaalt voorts dat werkloosheid door eigen schuld of toedoen het gevolg kan zij hetzij van werkverlating zonder wettige reden, hetzij van ontslag om billijke redenen ingevolge zijn houding, hetzij van werkweigering van de werkloze om een passende dienstbetrekking te aanvaarden. De vervulling van een van de drie in dit artikel omschreven voorwaarden heeft in de regel tot gevolg dat het recht op werkloosheidsuitkering wordt beperkt. Nu het arrest vaststelt dat verweerder na twee dagen werk "wel degelijk een passende betrekking vrijwillig (heeft) verlaten", maar oordeelt dat verweerder geen sanctie verdient en dat, bij gebrek aan werkweigering, de gewestelijke werkloosheidsinspecteur de betrokkene niet van het recht op werkloosheidsuitkeringen tijdelijk mocht uitsluiten, is het onderdeel gegrond aangezien de appelrechters, die aldus eensdeels vaststellen dat verweerder vrijwillig een passende dienstbetrekking heeft verlaten en anderdeels noch uitdrukkelijk noch impliciet oordelen dat verweerder een wettige reden had om het werk te verlaten, niet vermochten te oordelen, op grond van het gebrek aan werkweigering, dat de beslissing van uitsluiting van de uitkeringen moest worden vernietigd.

Arrest :

De geconsolideerde versie van deze tekst is niet beschikbaar.