Hof van Cassatie: Arrest van 27 Mei 1991 (België). RG 7431

HET HOF; - Gelet op het bestreden arrest, op 15 februari 1990 door het Arbeidshof te Brussel gewezen; Over het middel, ... Overwegende dat de oorspronkelijke vordering van verweerder betrekking heeft op de sociale-zekerheidsbijdragen voor het derde kwartaal 1985 tot en met het vierde kwartaal 1986, en vijf geneesheren betreft die toen in de inrichting van eiseres een opleiding tot geneesheer-specialist kregen; Overwegende dat artikel 2, alinéa 1, van de Sociale-Zekerheidswet Werknemers 1969 bepaalt, voor zover hier van belang : "De Koning kan, bij in Ministerraad overlegd besluit, en na het advies van de Nationale Arbeidsraad te hebben ingewonnen : 1° onder de voorwaarden die Hij bepaalt, de toepassing van deze wet uitbreiden tot de personen die, zonder door een arbeidsovereenkomst te zijn verbonden, tegen loon arbeidsprestaties onder het gezag van een ander persoon verrichten of die een arbeid verrichten in gelijkwaardige voorwaarden, als die van een arbeidsovereenkomst; alsdan wijst de Koning de persoon aan die als werkgever wordt beschouwd"; Overwegende dat de te dezen toepasselijke tekst van artikel 15bis, als ingevoegd onder de titel "Afdeling 2bis Bepaling betreffende de geneesheren in opleiding tot geneesheer-specialist" in het koninklijk besluit van 28 november 1969, bepaalt : "De toepassing van de wet (van 27 juni 1969) wordt verruimd wat betreft de regeling voor verplichte verzekering tegen ziekte en invaliditeit, sector van de geneeskundige verzorging en sector uitkeringen, en de kinderbijslagregeling voor werknemers tot de geneesheren in opleiding tot geneesheer-specialist, in het raam van de regelen bepaald ter uitvoering van artikel 153, alinéa 4, van de wet van 9 augustus 1963 tot instelling en organisatie van een regeling voor verplichte ziekte- en invaliditeitsverzekering, alsmede tot de opleiding wordt gevolgd"; Dat de Koning aldus de universitaire en geaffilieerde verplegingsinstellingen ter zake heeft aangewezen als personen die als werkgevers worden beschouwd; Overwegende dat het arrest, met verwijzing naar de redenen van het beroepen vonnis, eiseres tot betaling van de gevorderde sociale-zekerheidsbijdragen veroordeelt, op grond dat, ingevolge het geciteerde artikel 15bis van het koninklijk besluit van 28 november 1969, alle verplegingsinrichtingen waar geneesheren tot geneesheer-specialist worden opgeleid als werkgevers moeten worden beschouwd; Dat het arrest aldus de in het middel aangewezen wettelijke bepalingen schendt; Dat het middel gegrond is; Om die redenen, vernietigt het bestreden arrest; beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het vernietigde arrest; houdt de kosten aan en laat de beslissing daaromtrent aan de feitenrechter over; verwijst de zaak naar het Arbeidshof te Antwerpen.