Raad van State: Arrest van 14 Juni 1983 (België). RG 208

Samenvatting :

Artikel 74 van de gecoördineerde wetten op het lager onderwijs vindt geen toepassing op de afdanking van een tijdelijk onderwijzer, wanneer die afdanking geen disciplinaire maatregel is. De beslissing aan de tijdelijke aanstelling van een personeelslid een einde te stellen heeft voor de betrokkene uiteraard ongunstige gevolgen. Wanneer die beslissing genomen wordt om redenen die de gedragingen en de wijze van presteren van dat personeelslid betreffen - dus op grond van een subjectieve appreciatie van de overheid - moet de betrokkene, ook bij ontstentenis van een bepaling die zulke uitdrukkelijk voorschrijft, vooraf in de gelegenheid worden gesteld om zijn standpunt uiteen te zetten, althans in zoverre de courante gezagsuitoefening binnen de dienst hierdoor niet wordt verhinderd. In beginsel - dit is bij ontstentenis van enig andersluidend wettelijk voorschrift - moet het personeelslid, dat het voorwerp is van een voorstel tot het nemen van een maatregel die binnen de toepassing van de hoorplicht valt, de gelegenheid krijgen om, hetzij mondeling, hetzij schriftelijk, zijn standpunt uiteen te zetten voor het overheidsorgaan zelf, dat bevoegd is voor het nemen van de maatregel. Om redenen van doeltreffendheid in het bestuur kan evenwel worden aanvaard dat van dit beginsel met betrekking tot de tijdelijke personeelsleden wordt afgeweken, en dat, bij algemene maatregel, delegatie zou worden gegeven aan het college van burgemeester en schepenen om de bedoelde personeelsleden te horen in plaats van de voltallige gemeenteraad. Vermits een schepen, als lid van een collegiaal optredend orgaan, en ook de burgemeester, als lid van het college, principieel geen eigen, zelfstandige bevoegdheid heeft, kan de bevoegdheid om een tijdelijk personeelslid te horen, hoe dan ook niet worden opgedragen aan een lid van het college van burgemeester en schepenen alleen.

Arrest :

De geconsolideerde versie van deze tekst is niet beschikbaar.