Hof van Cassatie: Arrest van 24 Juni 1997 (België). RG P951481N
Summary :
Wanneer wegens verschillende telastleggingen een enkele straf is uitgesproken, is niet ontvankelijk het middel dat slechts op één van de in die telastleggingen omschreven misdrijven betrekking heeft, ongeacht op welk tegen eiser bewezen verklaard strafbaar feit het enig in de beslissing vermeld artikel als wettelijke bepaling betrekking heeft en ongeacht de omstandigheid dat het bewezen zijn van dit feit door het cassatieberoep wordt aangevochten, als het Hof vaststelt dat de straf naar recht verantwoord is door de in de niet vermelde wetsbepaling bedoelde telastlegging, waarvan de bewezenverklaring niet betwist is.
Arrêt :
Gelet op het bestreden vonnis, op 26 oktober 1995 in hoger beroep gewezen door de Correctionele Rechtbank te Gent;
A. In zoverre de voorziening gericht is tegen de beslissing op de tegen eiser ingestelde strafvordering :
Overwegende dat het middel niet de eerste aanrijding - tussen de voertuigen bestuurd door eiser en de verweerder Miftari - betreft en dus niet de telastlegging B;
Overwegende dat aan het formeel vereiste van vermelding van een wettelijke bepaling die een straf bepaalt voor de bewezen verklaarde telastleggingen A en B samen, te dezen wordt voldaan door de vermelding van het artikel 420 Strafwetboek, ongeacht op welk tegen eiser bewezen verklaarde strafbaar feit dit artikel als wettelijke bepaling betrekking heeft, te dezen het feit A, en ongeacht de omstandigheid dat het bewezen zijn van dit feit door het cassatieberoep wordt aangevochten;
Overwegende dat de bewezenverklaring van het aan eiser ten laste gelegde feit B niet wordt betwist;
Dat het Hof zelf en ongeacht de in het vonnis voorkomende motivering, nagaat of de door de rechter uitgesproken straf door dit bewezen verklaarde feit B alleen naar recht verantwoord is;
Dat het Hof vaststelt dat die straf naar recht verantwoord wordt door artikel 29, eerste lid, Wegverkeerswet;
Overwegende dat het middel dat alleen de telastlegging A betreft, nu de aan eiser voor de telastleggingen A en B samen opgelegde straf naar recht verantwoord is door het bewezen verklaren van de telastlegging B, niet tot cassatie kan leiden, mitsdien niet ontvankelijk is;
En overwegende dat de substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen in acht zijn genomen en de beslissing overeenkomstig de wet is gewezen;
OM DIE REDENEN,
Verwerpt de voorziening;
Veroordeelt eiser in de kosten.