Hof van Cassatie: Arrest van 25 September 1997 (België). RG C960279N
Summary :
De processen-verbaal, die door de bevoegde ambtenaren of beambten van de overheid zijn opgesteld, leveren, behoudens het bewijs van het tegendeel, bewijs op van de materiële vaststellingen die de verbalisant persoonlijk binnen de perken van zijn wettelijke opdracht heeft gedaan; de gevolgtrekkingen of vermoedens die de verbalisant uit die vaststellingen afleidt en evenmin de inlichtingen die hij buiten die vaststellingen krijgt, hebben niet die bijzondere bewijswaarde.
Arrêt :
Add the document to a folder
()
to start annotating it.
HET HOF,
Gelet op het bestreden vonnis, op 19 december 1995 in hoger beroep gewezen door de Rechtbank van Eerste Aanleg te Mechelen;
Over het eerste middel :
Wat het eerste onderdeel betreft :
Overwegende dat, luidens artikel 62 van de Wegverkeerswet, de processen-verbaal, opgesteld door de ambtenaren of beambten van de overheid door de regering aangesteld om toezicht te houden op de uitvoering van de Wegverkeerswet, het bewijs van de daarin vastgestelde overtredingen van die wet en van de reglementen betreffende de politie over het wegverkeer opleveren zolang het tegendeel niet is bewezen;
Dat de bijzondere bewijswaarde van die processen-verbaal enkel de door de verbalisant persoonlijk, binnen de perken van zijn wettelijke opdracht, gedane materiële vaststellingen betreft en niet de deducties of vermoedens die de verbalisant uit die vaststellingen haalt en evenmin de inlichtingen die hij buiten die vaststellingen krijgt;
Overwegende dat het vonnis de stelling van eiseres dat verweerder dermate snel reed dat hij voor haar een onvoorzienbare hindernis vormde, verwerpt met de reden dat verweerder volgens de verbalisanten gelet op de plaatsgesteldheid onmogelijk zo snel kon rijden dat hij een remspoor van 42 meter achterliet;
Dat de appèlrechters beslissen dat die beoordeling geldt tot bewijs van het tegendeel en aldus aan het betwiste proces- verbaal een bewijswaarde hechten die het wettelijk niet heeft;
Dat het onderdeel gegrond is;
Overwegende dat de overige grieven niet tot ruimere cassatie kunnen leiden;
OM DIE REDENEN,
eenparig beslissend,
Vernietigt het bestreden vonnis, behalve in zoverre dit het hoger beroep ontvankelijk verklaart;
Beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het gedeeltelijk vernietigde vonnis;
Houdt de kosten aan en laat de beslissing daaromtrent aan de feitenrechter over;
Verwijst de aldus beperkte zaak naar de Rechtbank van Eerste Aanleg te Antwerpen, zitting houdende in hoger beroep.
Gelet op het bestreden vonnis, op 19 december 1995 in hoger beroep gewezen door de Rechtbank van Eerste Aanleg te Mechelen;
Over het eerste middel :
Wat het eerste onderdeel betreft :
Overwegende dat, luidens artikel 62 van de Wegverkeerswet, de processen-verbaal, opgesteld door de ambtenaren of beambten van de overheid door de regering aangesteld om toezicht te houden op de uitvoering van de Wegverkeerswet, het bewijs van de daarin vastgestelde overtredingen van die wet en van de reglementen betreffende de politie over het wegverkeer opleveren zolang het tegendeel niet is bewezen;
Dat de bijzondere bewijswaarde van die processen-verbaal enkel de door de verbalisant persoonlijk, binnen de perken van zijn wettelijke opdracht, gedane materiële vaststellingen betreft en niet de deducties of vermoedens die de verbalisant uit die vaststellingen haalt en evenmin de inlichtingen die hij buiten die vaststellingen krijgt;
Overwegende dat het vonnis de stelling van eiseres dat verweerder dermate snel reed dat hij voor haar een onvoorzienbare hindernis vormde, verwerpt met de reden dat verweerder volgens de verbalisanten gelet op de plaatsgesteldheid onmogelijk zo snel kon rijden dat hij een remspoor van 42 meter achterliet;
Dat de appèlrechters beslissen dat die beoordeling geldt tot bewijs van het tegendeel en aldus aan het betwiste proces- verbaal een bewijswaarde hechten die het wettelijk niet heeft;
Dat het onderdeel gegrond is;
Overwegende dat de overige grieven niet tot ruimere cassatie kunnen leiden;
OM DIE REDENEN,
eenparig beslissend,
Vernietigt het bestreden vonnis, behalve in zoverre dit het hoger beroep ontvankelijk verklaart;
Beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het gedeeltelijk vernietigde vonnis;
Houdt de kosten aan en laat de beslissing daaromtrent aan de feitenrechter over;
Verwijst de aldus beperkte zaak naar de Rechtbank van Eerste Aanleg te Antwerpen, zitting houdende in hoger beroep.