Nummer R 210/13-01

Nummer R 210/13-01

13. - Akkoordvonnis

01. - De eiser beweert dat het geregistreerde vonnis een vonnis is dat een akkoord bekrachtigt en verzet zich tegen het lastens hem  uitgevaardigd dwangbevel wegens niet betaling van het veroordelingsrecht en de boete wegens laattijdige betaling.

De rechter beslist dat uit geen enkel objectief element van het dossier blijkt dat er tussen partijen een akkoord zou gesloten zijn vóór het in beraad nemen van de zaak die aanleiding gaf tot het geregistreerde vonnis. Indien dit het geval zou geweest zijn, zou de rechtbank (die het vonnis velde) niet nagelaten hebben het akkoord van partijen te noteren en zou zij de eis die voor haar aanhangig was niet verminderd hebben. De bewoordingen van de veroordeling van de eiser brachten bijgevolg voor hem van rechtswege het verschuldigd  zijn  van  het  veroordelingsrecht  mee zonder dat het inleiden van een beroepsprocedure enig schorsend effect kan hebben.

De rechter beslist eveneens dat het arrest, dat intussen geveld werd ingevolge de beroepsprocedure, het geregistreerde vonnis niet vernietigt want, ingevolge een haar voorgelegd akkoord en zonder te moeten overgaan tot een beoordeling ten gronde van het geschil, geeft het Hof akte aan partijen van hun akkoord en veroordeelt de eiser tot belangrijke sommen dan die waarvan sprake in het geregistreerde vonnis, waarvan het arrest bovendien niet zegt dat het het vernietigt of hervormt.

Volgens het Hof van cassatie, is er geen vernietiging in de zin van artikel 210 W. Reg. wanneer de rechter in beroep, na vastgesteld te hebben dat de partijen overeengekomen zijn, het beroep ontvankelijk en gegrond verklaart en partijen akte verleent van hun afgesloten akkoord (zie Cass., 4 november 2004).

Er is bijgevolg geen aanleiding om, zoals voorzien in artikel 210 van het Wetboek der registratierechten, over te gaan tot teruggave van de evenredige rechten geheven op het geregistreerde vonnis.

Het verzet tegen het dwangbevel wordt ongegrond verklaard.

(Vonnis van de Rechtbank van eerste aanleg te Nijvel, dd. 2 september 2003,  bevestigd door een arrest van het Hof van beroep te Brussel, dd. 22 februari 2008 - bl. nr. E.E./97.941.)

----------

JANUARI 2009 - 1228/4