Hof van Cassatie: Arrest van 10 Februari 2010 (België). RG P.09.1746.F

Nr. P.09.1746.F

I. V. G.,

Mr. Cédric Druard, advocaat bij de balie te Bergen, en mr. Benjamin Daro, advocaat bij de balie te Brussel,

II. DE PROCUREUR-GENERAAL BIJ HET HOF VAN BEROEP TE BERGEN,

tegen

1. S. H.,

2. V. G.,

3. V. S.,

I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

De cassatieberoepen zijn gericht tegen het arrest nummer 49 van het hof van assisen van de provincie Henegouwen van 26 oktober 2009, met dien verstande evenwel dat het cassatieberoep van het openbaar ministerie beperkt is tot de beslissingen inzake de straffen die aan de verweerders zijn opgelegd.

De procureur-generaal bij het hof van beroep te Bergen voert in een verzoekschrift dat aan dit arrest is gehecht, twee middelen aan.

De eiser G. V. voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht, vijf middelen aan.

Advocaat-generaal Damien Vandermeersch heeft op 27 januari 2010 op de griffie van het Hof een conclusie neergelegd.

Op de rechtszitting van 10 februari 2010 heeft afdelingsvoorzitter Jean de Codt verslag uitgebracht en heeft de voormelde advocaat-generaal geconcludeerd.

II. BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling

(...)

B. Cassatieberoep van de procureur-generaal

1. In zoverre het cassatieberoep gericht is tegen de beslissingen op de tegen de verweersters H. S. en S. V. ingestelde strafvordering

Eerste middel

De eiser voert tegen het arrest aan dat het de verweersters uitstel van de tenuitvoerlegging van de hun door het arrest opgelegde straffen van vijf jaar opsluiting toekent. Hij voert aan dat voor dergelijke straffen geen uitstel mogelijk is.

Krachtens artikel 8, § 1, Probatiewet, kunnen de vonnisgerechten, wanneer zij tot een of meer straffen van niet meer dan vijf jaar veroordelen, bij een met redenen omklede beslissing gelasten dat de tenuitvoerlegging van de hoofdstraffen of vervangende straffen, dan wel van een gedeelte ervan, wordt uitgesteld.

Vijf jaar opsluiting is een straf die vijf jaar, in de zin van dat artikel, niet te boven gaat.

Het middel dat aanvoert dat onder het in het voormelde artikel 8 bedoelde maximum van vijf jaar alleen de gevangenisstraf moet worden begrepen en niet de opsluiting gedurende een even lange termijn, ofschoon deze beperking niet in de wettekst staat, faalt naar recht.

Ambtshalve onderzoek van de beslissing op de strafvordering

De substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen zijn in acht genomen en de beslissing is overeenkomstig de wet gewezen.

2. In zoverre het cassatieberoep gericht is tegen de beslissing op de tegen G. V. ingestelde strafvordering

Tweede middel

Krachtens de artikelen 54 Strafwetboek en 22 Wet Bescherming Maatschappij, moet het veroordelend arrest dat herhaling vaststelt van misdaad op misdaad, de veroordeelde gedurende twintig jaar na afloop van zijn straf ter beschikking stellen van de regering, ongeacht de duur van de opsluiting die bij wet op een in staat van herhaling gepleegde misdaad is gesteld.

Het arrest stelt vast dat de verweerder V. schuldig is aan het feit dat hij als dader of mededader een diefstal heeft gepleegd met behulp van geweld, dat de dood heeft veroorzaakt zonder het oogmerk te doden. Het wijst erop dat de beschuldigde reeds bij arrest van het hof van assisen van de provincie Namen van 16 december 1982 tot tien jaar opsluiting was veroordeeld. Na aanneming van de verzachtende omstandigheden veroordeelt het de verweerder tot een tweede straf van tien jaar opsluiting. Het verzuimt evenwel om de bijkomende veiligheidsmaatregel uit te spreken die in dat geval in het voormelde artikel 22 is bepaald.

Het middel is gegrond.

Aangezien de schuldigverklaring zelf niet wordt vernietigd, wordt de vernietiging beperkt tot de uitgesproken straffen.

Ambtshalve onderzoek van de beslissing op de strafvordering

Behoudens de onwettigheid die hierna dient te worden vernietigd, zijn de substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen in acht genomen en is de beslissing overeenkomstig de wet gewezen.

Dictum

Het Hof,

Vernietigt het bestreden arrest in zoverre het uitspraak doet over de volledige aan G. V. opgelegde straf en over de bijdrage aan het Bijzonder Fonds tot hulp aan de slachtoffers van opzettelijke gewelddaden die daaruit voortvloeit.

Verwerpt de cassatieberoepen voor het overige.

Beveelt dat dit arrest zal worden overgeschreven in de registers van het hof van assisen van de provincie Henegouwen en dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van de gedeeltelijk vernietigde beslissing.

Veroordeelt de eiser V. in de kosten van zijn cassatieberoep en laat de kosten van het cassatieberoep van de procureur-generaal bij het hof van beroep te Bergen ten laste van de Staat.

Verwijst de aldus beperkte zaak naar het hof van assisen van de provincie Namen, maar alleen om, met toepassing van artikel 434 Wetboek van Strafvordering en overeenkomstig de artikelen 342 en volgende van dat wetboek, een arrest te wijzen op grond van de schuldigverklaring die de jury reeds in de zaak van de eerste eiser heeft uitgesproken.

Aldus geoordeeld door het Hof van Cassatie, tweede kamer, te Brussel, door afdelingsvoorzitter Jean de Codt, de raadsheren Benoît Dejemeppe, Martine Regout, Pierre Cornelis en Gustave Steffens, en in openbare terechtzitting van 10 februari 2010 uitgesproken door afdelingsvoorzitter Jean de Codt, in aanwezigheid van advocaat-generaal Damien Vandermeersch, met bijstand van griffier Tatiana Fenaux.

Vertaling opgemaakt onder toezicht van afdelingsvoorzitter Edward Forrier en overgeschreven met assistentie van afgevaardigd griffier Véronique Kosynsky.

De afgevaardigd griffier, De afdelingsvoorzitter,