Het hof van beroep, dat kennis neemt van een hoger beroep tegen een vonnis waarbij wegens de eenheid van opzet slechts één straf wordt uitgesproken voor verschillende misdrijven, en, hoewel het enkel bepaalde van deze misdrijven in aanmerking neemt, de door de eerste rechter uitgesproken straf handhaaft, dient niet met eenparigheid van stemmen van zijn leden uitspraak te doen. (Wet van 18 juni 1869, art. 140, lid 2; wet van 4 september 1891, art. 2.)
Arrêt :
The full and consolidated version of this text is not available.
